25 Temmuz 2015 Cumartesi

Karanlık Zihinler | Kitap Yorumu



Kitabın Adı: Karanlık Zihinler
Yazar: Alexandra Bracken
Sayfa Sayısı: 572
Yayınevi: Parodi Kitap
Tür: Distopya


Adım Ruby.
Hepinizden farklıyım.
Aklınızın derinliklerinde gezinebilir, anılarınızı hiç yaşamamışsınız gibi silebilirim.
Henüz on yaşındayken, Thurmond’daki rehabilitasyon kampına gönderildim.
Hem de kendi ailem tarafından...
Burada her adımımız izleniyor, nefes alış verişlerimiz bile...
Yalnız değilim.
Maviler... Yeşiller... Turuncular...
Sarılar ve Kırmızılar...
Karanlık Zihinler...
Ve yaşamak için saklanmak zorunda olanlar ve kaçanlar...

• 

İlk blog yazım ve kitap yorumumu da buraya bırakıyorum. Karanlık Zihinler, hem yorumlarıyla hem de kapağıyla kendini çok merak ettiren bir kitap. Ben kapağı görünce bayılmıştım, yorumları da güzel olduğu için hazır indirimdeyken kapmıştım kitabı. Ve doğal olarak büyük bir beklentim vardı kitaptan. Beklentilerimi karşıladı mı? Kısmen. Şöyle ki, kitabın ilk 250-300 sayfası sıkıcıydı. Anlatımı sürükleyici olan bir yazarın kaleminden nasıl sıkılınırsa, ben de öyle sıkılmıştım kitaptan. Ruby’nin Thurmond’dan ayrıldıktan sonra Liam, Zu ve Chubs ile yaptığı araba yolculuğu onlar belirli bir yere varana kadar benim içim baymıştı. Hiçbir karaktere ısınamamıştım. Kitaba 3’ten fazla puan verebileceğimi düşünmüyordum. Ama gelin görün ki, Clancy’ye ısındım. Ve sonra Ruby’ye, Liam’a, Chubs’a ve Zu’ya. Kitabın son 250 sayfası benim için çok daha eğlenceliydi. En azından olaylar artık monotonluktan kurtulmuştu ve Ruby yeteneğinin üzerinde çalışmaya başlamıştı. Fakat hikayeye Clancy girmeden önce kurgunun üzerinde hiç durulmuyordu, yalnızca Ruby, Liam, Chubs ve Zu’nun atışmaları, gülüşmeleri vs. vardı. Ve bu benim açımdan can sıkıcıydı. Kurgunun üzerinde durulmaya başlanması çok iyi oldu. Sanırım canımı sıkan bölümler Kaçak Çocuk’u aradıkları kısımlardı. Sonuna gelirsek... beni benden aldı diyemem. Tahmin ettiğim bir son değildi açıkçası ama hiç beklemediğim bir şey de değildi. Belki de bundan dolayı çok şaşırmadım. Ama Ruby’nin yaptığı o an yapılabilecek en mantıklı hareketti, duygularını hiçe sayarsa tabii. Ki saydı da, yaptığı cesur bir hareketti. Bir sonraki kitabı alır mıyım? Belki. Umarım ikinci kitapta, birinci kitaptaki hatalar tekrarlanmamıştır.

3/5⭐️



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder